PARAFIA RZYMSKO - KATOLICKA pw. PODWYŻSZENIA KRZYŻA ŚWIĘTEGO w KSIĘŻPOLU

Menu

Aktualności

Informacje parafialne

Grupy i wspólnoty

Historia parafii

Księga gości

REKOLEKCJE W PARAFII

GALERIE FOTOGRAFICZNE

adres pocztowy parafii

Licznik

Liczba wyświetleń strony:
61711

Witamy!

" Krzyżu Chrystusa bądźże pozdrowiony,
na wieczne czasy, bądźże pochwalony..."

Zaproszenie Pasterza Diecezji

Przemienienie Pańskie,
Zamość, 6 sierpnia 2010 r.

Umiłowani Diecezjanie,
a zwłaszcza Wy, Ludzie rolniczego trudu
w służbie innym !

Wieś miała zawsze swoją twórczą tajemnicę życia, swój odrębny świat i swoją kulturę związaną bezpośrednio z Bogiem. „Solidarność” jest na wsi nie tylko słowem, ale przede wszystkim postawą wpisaną w naturę życia i pracy. Jest od pokoleń miarą człowieka i jego trudu dla innych. Znalazło to swój wyraz w pięknym tekście Pieśni XXV Jana Kochanowskiego: „Czego chcesz od nas, Panie, za Twe hojne dary ? Czego za dobrodziejstwa, którym nie masz miary? Kościół Cię nie ogarnie, wszędy pełno Ciebie, i w otchłaniach, i w morzu, na ziemi, na niebie. Tobie rozliczne kwiatki Wiosna rodzi, Tobie w kłosianym wieńcu Lato chodzi, wino Jesień i jabłka rozmaite dawa. Po tym do gotowego gnuśna Zima wstawa… A Ty każdego żywisz z Twej szczodrobliwości”.

Dlatego wielkim zagrożeniem jest oddzielanie trudu pracy rolnika od ewangelicznej wiary Kościoła, i „skazywanie go”- tylko na ciężki los i splot kataklizmów, takich jak: powódź czy trąby powietrzne, które zabierają wszystko… Tym bardziej więc potrzebujemy odnowionej wiary w Opatrzność Bożą i ufnej modlitwy, aby wszelki wysiłek pracy rolnika nie był lekceważony i co gorsze: marnotrawiony…

Zapraszam Was Wszystkich do współuczestnictwa w Eucharystii
i Dożynkach Diecezjalnych, które odbędą się 12 września 2010 roku o godz. 12.00 w Sanktuarium Maryjnym w Krasnobrodzie, pod przewodnictwem Biskupa Mariusza Leszczyńskiego.

Na obfitość zebranych plonów- dzielonych zwłaszcza w tym roku
z potrzebującymi - z serca błogosławię

Wasz + Wacław

Sierpniowa abstynencja

Bez świadomej i dobrowolnej abstynencji wielu osób nie można zbudować tak bardzo potrzebnego umiaru w podejściu do alkoholu – czytamy w apelu Zespołu ds. Apostolstwa Trzeźwości, zachęcającym do powstrzymania się od picia alkoholu w sierpniu. Jako przewodniczący tego gremium Konferencji Episkopatu Polski podpisał się pod nim bp Tadeusz Bronakowski, sufragan łomżyński.
Jakie jest znaczenie abstynencji? „W wymiarze religijnym abstynencja jest wynagrodzeniem Bogu za grzechy związane z alkoholizmem. W wymiarze duchowym abstynencja odkrywa przed nami nowe możliwości i życiowe szanse, dzięki czemu stajemy się dojrzalszymi ludźmi. Abstynencja pozwala nam przezwyciężać egoizm i podejmować troskę o bliźnich. Jest też znakiem sprzeciwu wobec towarzyskiego przymusu picia, a zatem również jasnym przykładem dla innych” - czytamy. Zdaniem bp. Bronakowskiego sprzeciw wobec podjęcia abstynencji wynika z niezrozumienia, czym ona jest i jak wielką wartość niesie.
Przeżywany rok duszpasterski zachęca: „Bądźmy świadkami miłości”. Jak podkreśla przewodniczący Zespołu ds. Apostolstwa Trzeźwości, abstynenci dają piękne, odważne świadectwo, że życie bez alkoholu jest szczęśliwe i wartościowe. Abstynent stawia przed innymi pozytywne wyzwanie: mobilizuje do zastanowienia się nad postawami wobec alkoholu. Dla tych, którzy walczą z nałogiem, świadectwo abstynencji jest bezcennym wsparciem. „Dobrowolna rezygnacja z alkoholu, motywowana miłością do bliźniego, jest jedną z dróg realizacji wyobraźni miłosierdzia, której uczył nas papież Jan Paweł II” – czytamy.
Biskup Bronakowski podkreśla, że podstawowym środowiskiem kształtowania trzeźwości i uzdalniania do abstynencji powinna być każda rodzina. Z niepokojem zauważa, że co piąta Polka w ciąży pije alkohol. Apeluje, by uroczystości rodzinne, zwłaszcza o charakterze religijnym (jak I Komunia św.) odbywały się bez alkoholu. Wyraża podziw dla rodzin, które zorganizowały wesela bezalkoholowe. „Przełamując społeczny przymus picia, pokazujmy zachwycające piękno życia człowieka, który został odkupiony przez nieskończoną Bożą miłość” – pisze bp Bronakowski.
Apel Zespołu ds. Apostolstwa Trzeźwości zwraca uwagę, że mimo, iż w ubiegłych latach w Polsce udało się zatrzymać niektóre negatywne trendy, to jednak teraz ponownie następuje niepokojący, jeden z najszybszych w Europie, wzrost spożycia alkoholu. „Nie możemy tej sytuacji akceptować, jeżeli wiemy, że spożywanie alkoholu to główna przyczyna śmierci i długotrwałego kalectwa. To podstawowe źródło przemocy w rodzinie oraz negatywny przykład dla młodzieży, wśród której spożywanie alkoholu to obecnie najpowszechniejsze zachowanie ryzykowne” – czytamy. Zespół apeluje do władz państwowych i samorządowych „o nieuleganie presji środowisk, które lobbują za poszerzeniem dostępności alkoholu”. „Pamiętajmy, że pozorne zyski dla budżetu osiągane przez łatwiejszą dostępność alkoholu, zostaną natychmiast wchłonięte przez czarną dziurę kosztów powiązanych z większym spożyciem alkoholu” - czytamy.
W 1984 r. biskupi zebrani na 201. Konferencji Plenarnej Episkopatu Polski po raz pierwszy wezwali naród do powstrzymania się od spożywania wszelkich napojów alkoholowych. Przy tej okazji sierpień ogłoszono miesiącem abstynencji. Szczególny sierpniowy czas wybrano ze względu na wielkie uroczystości Maryjne i ważne rocznice narodowe.

(wiadomość dodana 2010-07-22 przez ks. Piotr)

Uroczystości młodzieży

21 czerwca 2010 roku o godz. 17:00 rozpocznie się uroczysta Msza Święta z udziałem J.E.Ks.Bpa Mariusza Leszczyńskiego podczas której udzieli Sakramentu Bierzmowania naszej młodzieży.

serdecznie zapraszamy na wspólna modlitwę

(wiadomość dodana 2010-06-18 przez ks. Piotr)

Uroczystości parafialne ku czci Św. Antoniego

Doroczne Uroczystości odpustowe ku czci naszego Patrona Św. Antoniego z Padwy przy relikwiach Świętego w tym roku przypadają na Dzień Pański

Porządek sprawowania Ofiary Mszy Świętej:

8:30 - Księżpol

10:00 - Rakówka

12:00 - Suma Odpustowa w Księżpolu

18:00 - Księżpol

Serdecznie zapraszamy na wspólna Modlitwę - ofiary na tace przeznaczone na malowanie świątyni

(wiadomość dodana 2010-06-11 przez ks. Piotr)

16 maja 2010 - Uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego

W tą piękną Uroczystość tego roku przeżywaliśmy Uroczystość Najmłodszych dzieci z klas II - poraz pierwszy w pełni Uczestniczyli w Eucharystii, wraz ze swoimi rodzinami
(wiadomość dodana 2010-05-17 przez ks. Piotr)

Matka Boża Majowa – Polski Królowa

Bliski sercu – maj
Maj jest miesiącem naznaczonym w Polsce od wieków czcią Matki Bożej. Szczególnie bliski sercu każdego Polaka jest Trzeci Maja – Święto Królowej Polski oraz wspomnienie Konstytucji uchwalonej w 1791 roku.
Chociaż w okresie rządów komunistycznych oficjalne obchody trzeciomajowego święta były zakazane, wielu ludzi wywieszało przy oknach i balkonach flagi narodowe, demonstrując swój patriotyzm i przywiązanie do Kościoła. Zdarzało się, że na obiektach państwowych powiewały jeszcze pierwszomajowe czerwone flagi, ale pilnowano, aby te, w barwach biało-czerwonych, pospiesznie ściągnąć przed 3 Maja.
Pierwsza w Europie
Konstytucja Trzeciego Maja była pierwszą taką ustawą na kontynencie europejskim i – po amerykańskiej – drugą w świecie. Podobnie jak ona, zaczynała się od słów: "My, Naród...", bo to właśnie wspólnota narodowa miała być głównym podmiotem władzy w Polsce, która pozostawała monarchią konstytucyjną. Już w preambule przywoływano Imię Boga w Trójcy Świętej Jedynego, a w rozdziale poświęconym sprawom religijnym stanowiono, iż narodową religią panującą w Polsce jest wiara katolicka.
Od jej uchwalenia upłynęło niewiele czasu, kiedy zdrajcy - skupieni w Konfederacji Targowickiej – poddali się rosyjskiej imperatorowej, carycy Katarzynie II. I chociaż wkrótce nastał czas rozbiorów, który miał wymazać Polskę z mapy Europy, to dzięki owej, nowoczesnej Konstytucji, zdołał przetrwać Naród, który po 123 latach niewoli wykazał zdolność do odbudowy polskiej państwowości. Godzi się jednak pamiętać, że tej swoistej "szkole przetrwania" Narodowi patronowała Maryja Królowa Polskiej Korony, której duchową stolicą stała się Jasna Góra.
Królowa Narodu Polskiego
Ale tytuł Królowej Polski zaczął rozpowszechniać się już w XVII wieku, po objawieniach ks. Juliusza Mancinellego, jezuity z Włoch, któremu Maryja miała oznajmić: "Nazywaj mnie Królową Polski". Potem, w latach szwedzkiego potopu, po cudownym ocaleniu Jasnej Góry król Jan Kazimierz złożył w katedrze lwowskiej śluby, w których obrał Bogurodzicę za Królową naszego Narodu. Kolejni polscy monarchowie także składali podobne akty ślubowania, a Konstytucja sejmowa z 1764 r. stanowiła: "Rzeczpospolita Polska stwierdza, że jest do swojej Najśw. Królowej Maryi Panny w Obrazie Częstochowskim cudami słynącej zawsze nabożna i Jej protekcji w potrzebach doznająca...".
Kiedy po latach niewoli odzyskaliśmy niepodległość, pamiętano, że to Maryja w objawieniach gietrzwałdzkich 1877 r. zapowiedziała rychłe zmartwychwstanie Polski. Decyzją Piusa XI z 1923 r. – papież przychylił się wówczas do prośby biskupów polskich – Trzeci Maj został ustanowiony Jej świętem. Było to już po słynnym cudzie nad Wisłą 1920 r., uznanym przez szefa misji brytyjskiej w Polsce – lorda d'Abernona, za osiemnastą bitwę co do znaczenia dla losów świata.
Pod berłem Maryi
Zwycięstwo nad bolszewikami w bitwie warszawskiej powstrzymało ich pochód w kierunku zrewolucjonizowanych Niemiec i zahamowało postęp ogólnoeuropejskiej rebelii komunistycznej. Na sztandarach bezbożnych wojsk widniało hasło: "Po trupie Polski do serca Europy!", toteż kiedy bolszewicy zbliżali się do Warszawy, celebrowano liczne Msze, wznoszono modły, a z Katedry św. Jana na plac Zamkowy przeszła procesja błagalna z relikwiami polskich patronów.
I stało się: wbrew wszystkiemu, front bolszewicki załamał się! A potem okazało się, że w noc przed bitwą nasi żołnierze widzieli na obłokach Maryję z Dzieciątkiem. Raz jeszcze Maryja udowodniła, jak skuteczny jest Jej patronat nad Polską.
Dały temu wyraz m.in. polskie kobiety, które w 1925 r. złożyły przed Jasnogórską Panią insygnia władzy monarszej, czyli berło i jabłko z napisem: Matko i Królowo Korony Polskiej. My, kobiety polskie, składamy Ci berło jako symbol władzy. Rządź nami...
Chwalcie łąki umajone...
Przez cały miesiąc maj zbieramy się wieczorami w kościołach, kaplicach, przy grotach i figurach przydrożnych, aby modlitwą i śpiewem sławić Panią Nieba i Ziemi. Początki nabożeństw majowych sięgają XVIII w., kiedy to w kościele Św. Klary w Neapolu jezuita o. Ansaloni zainicjował zwyczaj wieczornego śpiewania pieśni maryjnych, wraz z błogosławieństwem Najświętszym Sakramentem. Wkrótce podobne nabożeństwa odprawiano w Genui, a od XIX wieku już w całym Kościele.
Stałym elementem pobożności majowej jest odmawianie Litanii loretańskiej ku czci Matki Bożej, połączone z rozważaniem maryjnym. Powstała ona na przełomie XII/XIII w., a była wzorowana na Litanii do Wszystkich Świętych. Większość tytułów Maryi, które występują w Litanii loretańskiej pochodzi z modlitw Kościoła greckiego, zwłaszcza ze słynnego "Akatystu" - hymnu bizantyńskiego.
Wśród inwokacji, które występują w litanii, wyróżnia się trzy wątki tematyczne: dogmatyczny, historiozoficzny i eschatologiczny. W sumie wymieniamy 49 kolejnych tytułów Maryi, a w Polsce – 50, bo 12 października 1923 r. po zatwierdzeniu liturgicznego Święta NMP Królowej Polski, dołączono tytuł: "Królowo Polskiej Korony", przekształcony po II wojnie światowej na: "Królowo Polski".
Sama litania zawdzięcza swą nazwę pobożności maryjnej płynącej z włoskiego Loreto. Średniowieczne podanie głosiło, że - po zdobyciu Ziemi Świętej przez Saracenów - właśnie tam został przeniesiony dom rodzinny Maryi. Chociaż badania archeologiczne z pierwszej połowy XX w. nie potwierdziły prawdziwości tej malowniczej legendy, warto pamiętać, że od 1632 r. Kościół obchodził uroczystość Przeniesienia Domku Najświętszej Maryi Panny.
Pół wieku z Apelem Jasnogórskim
Już od pięćdziesięciu z górą lat każdego dnia o godzinie 21 rozbrzmiewa przed Wizerunkiem Królowej Polski modlitwa wieczorna, zwana Apelem Jasnogórskim. Skąd wzięła się ta tradycja? Otóż 21 maja 1910 r., w przededniu powtórnej koronacji Wizerunku Królowej Polski, św. biskup Józef Pelczar nakazał bić w dzwony o godzinie 21 we wszystkich kościołach diecezji przemyskiej, na znak duchowej łączności z Jasną Górą. Z kolei w 1946 r. codzienną modlitwę o tej godzinie zaproponował ks. L. Cieślak; miała ona przypominać o zobowiązaniach płynących z odnowionego przymierza z Królową Polski. Było to już bowiem po Akcie Ofiarowania Polski Niepokalanemu Sercu Maryi, złożonym przez Prymasa Augusta Hlonda.
Apel Jasnogórski w obecnej postaci zainicjował 8 grudnia 1953 r. - a więc w okresie uwięzienia Prymasa Tysiąclecia Kard. Stefana Wyszyńskiego - ówczesny przeor klasztoru Paulinów o. Jerzy Tomziński. W Kaplicy Cudownego Obrazu zaapelował on wtedy do Polaków o duchową więź z Jasną Górą, a jednocześnie złożył deklarację, że Jasna Góra będzie trwała w łączności z uwięzionym Prymasem, internowanym w Stoczku Warmińskim. Prymas Tysiąclecia składał wtedy wobec Maryi akt całkowitego oddania się w Jej macierzyńską niewolę, powierzając Jej opiekę nad Kościołem w Ojczyźnie.
Królowa polskich serc?
16 maja 1956 r., a więc trzy lata później, Prymas ułożył w Komańczy - kolejnym miejscu swego odosobnienia - tekst Jasnogórskich Ślubów Narodu. Tam też zrodził się zamysł Wielkiej Nowenny, czyli dziewięcioletniego planu duszpasterskiego, zmierzającego do odnowy moralnej i religijnej Polski, a połączonego z pielgrzymowaniem po Ojczyźnie kopii Cudownego Obrazu Matki Bożej Częstochowskiej. Ukoronowanie Wielkiej Nowenny nastąpiło 3 maja 1966 r. Millenijnym Aktem Oddania Narodu w Macierzyńską Niewolę Maryi Królowej Polski.
Co pozostało w obecnym Roku Pańskim po tych wszystkich ślubowaniach i przyrzeczeniach złożonych przez naszych wielkich przodków? Czy Bogurodzica nadal pozostaje Królową polskich serc? Czy Polska trwa wiernie przy swojej Królowej?
Michał Gryczyński

(wiadomość dodana 2010-05-01 przez ks. Piotr)

Flaga w Twoim oknie
Nie wywieszamy flagi narodowej podczas świąt państwowych, wstydzimy się przynależności do naszego kraju, a w głowach społeczeństwa nadal zakorzeniona jest obniżona przez komunę wartość symboli narodowych. Tracimy szacunek wobec symboli narodowych!
Zwyczaj obierania barw jako symboli władzy (później państwowości) pojawił się już w średniowieczu, natomiast kolorystyka polskiej flagi, odnosi się do państwowego godła - białego orła na czerwonej tarczy herbowej. Niewielu młodych ludzi pamięta, że początki polskiej flagi sięgają czasów zaborów i pierwszej rocznicy uchwalenia Konstytucji 3 Maja 1792 roku.
Uczestnicy uroczystości upamiętniającej wspomnianą rocznicę przepasali się biało-czerwonymi pasami na znak przynależności do narodu i wierność ojczyźnie. Prawnie potrzeba posiadania jednolitego znaku narodowego została opisana w Uchwale Sejmu Królestwa Polskiego w 1831 roku, jako "(…) jednostajną oznakę, pod która winni się łączyć Polacy (…)". Większego znaczenia barwy narodowe flagi polskiej nabrały dopiero po odzyskaniu niepodległości w 1918 roku. Biało-czerwona flaga stała się wówczas oficjalnym symbolem naszego państwa! W czasie trwania II wojny światowej flaga stanowiła oznakę niezłomności polskiego narodu i hartu ducha. Pojawiając się w bombardowanych miastach krzepiły serca i budziły nadzieję, a towarzysząc żołnierzom na froncie, wzmagały patriotyzm.
Po II wojnie światowej, podczas niechlubnego "panowania" władz komunistycznych, używanie symboli narodowych było karalne i traktowane jako zdradę wobec reżimu. Zmieniał się wizerunek orła na godle. Usunięcie z jego głowy korony, miało zatrzeć pamięć o naszej historii, a wywieszanie flagi uważano za wyraz buntu. Nasilające się wówczas manifestacje i strajki, którym przyświecała idea solidarności, pokazały, że polskie barwy prawdziwie łączą wszystkich Polaków, stanowiąc symbol ich jedności i siły oporu.
Dziś, dzięki staraniom całego narodu, jesteśmy państwem wolnym i demokratycznym. Dziś bez obawy kary i szykanowania ze strony rządzących możemy manifestować swoją wolność. Dziś głośno możemy mówić o naszym przywiązaniu do ojczyzny i barw narodowych jako wyrazie indywidualnego patriotyzmu. Ale czy dziś korzystamy z tego przywileju? Czy właśnie dziś symbole narodowe stanowią dla nas wartość? Aby poznać odpowiedź na to pytanie wystarczy przejść się ulicami miast. Zaledwie gdzieniegdzie powiewa biało-czerwony sztandar. Wcale nie lepiej jest podczas świąt narodowych, m.in. 3 maja czy 11 listopada. Barwy narodowe, choć są jedną z największych narodowych wartości, stanowią jedynie kolorową dekorację niektórych okien. Choć dumni z czynów naszych ojców, nie umiemy jej okazać.
Nie wywieszamy flagi narodowej podczas świąt państwowych, wstydzimy się przynależności do naszego kraju, a w głowach społeczeństwa nadal zakorzeniona jest obniżona przez komunę wartość symboli narodowych. Tracimy szacunek wobec symboli narodowych! Dopiero w obliczu wielkiej tragedii, jaką była katastrofa samolotu prezydenckiego nad lasem katyńskim, mieliśmy odwagę pokazać swój patriotyzm. W oknach smutno powiewały flagi z kirem, a przed budynkami instytucji i urzędów Polska Flaga spuszczona do połowy masztu, przypominała o tych niewyobrażalnych wydarzeniach. Szkoda, że ten piękny widok towarzyszył jedynie żałobie narodowej…
Ubolewam tym bardziej, że wielkimi krokami zbliża się Dzień Flagi Rzeczypospolitej Polskiej. Od 2004 roku obchodzony jest 2 maja. Wybór tego dnia nie jest przypadkowy!
Właśnie 2 maja 1945 roku, w centrum Berlina, zawieszono flagę Polski - na znak pomyślnie przeprowadzonej operacji berlińskiej, która zakończyła się kapitulacją załogi miasta. To także data, która przypomina o stosowanej w czasach PRL praktyce zdejmowania flag tuż po 1 maja (Święcie Pracy), po to, by nie wisiały 3 maja - w rocznicę uchwalenia Konstytucji 3 Maja. Pamiętajmy więc, że 2 maja przypada Dzień Flagi Rzeczypospolitej Polskiej. Mamy niepowtarzalną okazję do uczczenia dobra wspólnego i wspólnoty przeszłych pokoleń. Zaakcentujmy polski tradycjonalizm, obyczajowość, dumę z naszej ojczyzny i świadomą przynależność do kraju. Naszego kraju. Wywieśmy flagę - nie wstydźmy się własnej polskości! Tym bardziej cieszą słuszne i wartościowe inicjatywy - między innymi stworzenie i prowadzenie strony internetowej http://www.polskaflaga.pl przez Pana Grzegorz Chachułę, która to promuje polskie symbole narodowe i idee ich szanowania.
Na wyżej wymienionej stronie znaleźć można kalendarium - z ponad dwudziestoma datami, w których powinno się wywiesić polską flagę. Na uwagę zasługuje także portal fotigo.pl, współorganizator konkursu "Flaga Rzeczypospolitej w obiektywie". Okazuje się, że symbole narodowe mogą stanowić inspirację tak dla zwykłych ludzi, jak i dla artystów.
Także Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży, widząc problem braku szacunku dla narodowej symboliki, podjęło inicjatywę promowania polskiej flagi. Już 3 rok prowadzi akcję "FLAGA W TWOIM OKNIE", która na celu ma przypominanie Polakom o ich powinnościach względem ojczyzny i dumie z własnego narodu. Młodzież zrzeszona w Katolickim Stowarzyszeniu Młodzieży rozprowadzając narodowe flagi, manifestuje swoją wiarę i patriotyzm. Dla niej kraj, w jakim żyje nie jest tylko krainą między Bugiem a Odra - jest jej domem.
Młodzi ludzie rozprowadzili już ponad 40 tysięcy flag! Dochód ze sprzedaży flag przeznaczony jest na dofinansowane edukacyjnych wakacji dla uzdolnionej młodzieży. Poprzez portal społecznościowy http://www.mlodzitejziemi.pl, zrzeszający ponad 3000 młodych osób, promuje konkurs fotograficzny pod tą sama nazwą "Flaga w Twoim Oknie", zachęca do wywieszania symboli narodowych, zwłaszcza podczas świąt państwowych. Młodzież z Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży uczy nas bycia dumnymi z tego, że jesteśmy Polakami.
Idąc ich śladem, świadoma tego, że biało-czerwone barwy stanowią swoisty łącznik wszystkich Polaków, od zaborów, przez przymusową emigrację, aż po czasy współczesne, kiedy świadomie wybieramy emigrację w celach zarobkowych, doceniam tradycję swoich przodków. Chcę przypominać Polakom o ich polskości. Z niekłamaną dumą wywieszę Polską Flagę!
Aleksandra Stankiewicz
redaktor portalu www.MlodzitejZiemi.pl

(wiadomość dodana 2010-05-01 przez ks. Piotr)

Kapłan

On nie musi krzyczeć...
Jezus przez Wielki Tydzień objawiał całą swoją miłość. Zrobił wszystko, co tylko mógł, by pokazać jak bardzo mnie kocha. Jak bardzo Mu na mnie zależy. Wydarzenia Paschalne są szczególnym czasem w ciągu roku. Nic nie jest w stanie tego zmienić. Mogą krzyczeć do mnie z billboardów, z Internetu, że Boga nie ma...To mnie tylko umacnia w przekonaniu, że On umiera i zmartwychwstaje, że JEST. Jest Bogiem cichym i pokornym, nie musi krzyczeć i na siebie wskazywać. Przychodzi z delikatnością i nic nam nie nakazuje. Nie mówi: musisz... powinnaś...
...jeśli chcesz, popatrz na Mój krzyż, popatrz na Moje ręce i przebity bok. Jeśli chcesz. Jeśli nie, zrozumiem, lecz nie przestanę cię kochać.
Dlatego Mu wierzę.
Gdyby nie kapłańskie ręce
Czas Wielkiego Postu był szczególnym zatrzymaniem się nad tajemnicą kapłaństwa. W tym krótkim czasie stanęło na mojej drodze wielu księży, a także tych, którzy o kapłaństwie myślą czy do niego zmierzają.
To co najlepsze mógł nam Bóg zostawić, to On sam. A jest cały dla nas w Eucharystii, mówi do nas w Sakramencie Pojednania, w chrzcie i bierzmowaniu daje nam swojego Ducha i sprawia, że stajemy się Jego dziećmi. Nie było by tego wszystkiego gdyby nie kapłańskie ręce.
Wyobrażasz to sobie?
Pomyśl, co by było gdyby nie było Mszy Świętej, spowiedzi. Kościoły by nie istniały... Nie można byłoby przyjść, stanąć przed Nim i po prostu z Nim porozmawiać. Nie można byłoby wpatrywać się w Niego i szukać w Nim rozwiązania tego, co wydaje się takie trudne. Nie można byłoby opowiedzieć Mu o radości kolejnego dnia, o uśmiechu i tym, że udało się kolejny raz zrobić coś, z czego tylko On byłby dumny, bo tylko On jest w stanie nas zrozumieć. Gdyby nie można było się nakarmić Jego łaską i Nim samym. Nie byłoby skąd brać sił. Wyobrażasz to sobie?
Ja nie. I wolę nigdy nie poznać takiej perspektywy.
Chcemy być drugą Wielką Brytanią?
W czasie Triduum byłam świadkiem pustych, pozamykanych kościołów i tych wystawionych na sprzedaż, i księży, którzy z powodu swojej starości już nie posługują duszpastersko, widziałam ludzi zagubionych, którzy nigdy nie słyszeli o Bogu. Widziałam smutek, brak szczęścia i szaleńczą pogoń za tym, co zdawać by się mogło, że daje szczęście, lecz nie daje. Taką Wielką Brytanię.
Nie potrafię zrozumieć jak możemy tęsknić i pragnąć by w Polsce było podobnie. A ilu z nas ciągle chciałoby byśmy byli jak wielkie Imperia tego świata.
Każdego dnia trzymają w swoich dłoniach Jezusa
Zastanawiałam się jak to jest z tymi, którzy każdego dnia trzymają w swoich dłoniach Jezusa, którzy Jego władzą mogą odpuszczać nam grzechy. Czy wraz ze święceniami dostają pakiet łask, które czynią ich od razu świętymi i nieskalanymi? Czy stając się księdzem są chronieni i nic złego na nic przyjść nie może? Czy dla kapłana życie jest łatwizną i prostą drogą do nieba?
Im bardziej się przyglądam księżom tym wyraźniej widzę, że tak nie jest.
Księża są słabi jak każdy z nas, a my ich jeszcze osłabiamy, księża każdego dnia niosą nam Życie, a my tak często pragniemy ich "śmierci" księża mają znacznie więcej pokus od nas, a my zamiast im pomagać w walce sami stajemy się dla nich pokusą, księża pragną dać nam swoje serce, a my w te serca wypuszczamy zaostrzone strzały, księża dzięki naszej modlitwie mają mieć siłę do służby, a my zamiast się modlić - przeklinamy, księża są tylko ludźmi i potrzebują naszego dobrego słowa i wsparcia, a dostają naszą letniość i obojętność.
Dlaczego im nie wierzę?
A przecież Chrystus jest Najwyższym Kapłanem. Kiedy Jego słudzy doświadczają prześladowania, On sam jest prześladowany. Kiedy źle mówisz o kapłanie, źle mówisz o Chrystusie, kiedy wyciągasz swoją rękę na kapłana, to tak jakbyś chciał uderzyć Chrystusa, kiedy widzisz jedynie słabości i masz w tym upodobanie, to tak jak jakbyś kładł koronę cierniową na Chrystusową głowie, kiedy opluwasz kapłana to tak, jakbyś Jego opluwał, kiedy wreszcie czynisz wszelkie zło względem kapłana to tak jakbyś Jezusa biczował.
W ostatnich dniach spotkałam różne Jego sługi. Nie chcę patrzeć na ich słabości, wystarczająco wiele dostrzegam ich w sobie. Pragnę zobaczyć ich przy ołtarzu, trzymających Jezusa w swoich rękach. To im Jezus dał się w całości. Nie mnie. Dlatego pragnę ufać Bogu i mam coraz większą ufność w sens każdej kapłańskiej posługi, choćby wydawała mi się ostatnia, niepotrzebna i pełna grzechu. Nie mam prawa tak myśleć. Jeżeli On im uwierzył, to dlaczego ja im nie wierzę?
Bogu dzięki, że dzięki kapłanowi…
Kiedy zło, względem kapłana budzi się w sercu, Jezus do mnie mówi: Dziecko moje, dzięki niemu możesz żyć, dzięki niemu, ja daję ci siłę, dzięki niemu sprawiam, ze moje Miłosierdzie się nad tobą wylewa, dzięki niemu mogę odpuszczać Tobie grzechy, dzięki niemu mogę z tobą obcować i przychodzić do ciebie w Eucharystii... Nie niszcz tego, pamiętaj Moc w słabości się doskonali, pomóż im wydoskonalać się w słabościach...
Proszę Was zatem o modlitwę za wszystkich księży.
Dziękuję Panie, że przez kapłanów pozwalasz mi odnaleźć siebie.
Anna Migalska
http://www.migalskaa.blogspot.com

(wiadomość dodana 2010-05-01 przez ks. Piotr)

Tekst modlitwy za Ojczyznę

Boże, Rządco i Panie narodów, z ręki i karności Twojej racz nas nie wypuszczać, a za przyczyną Najświętszej Panny, Królowej naszej, błogosław Ojczyźnie naszej, by Tobie zawsze wierna, chwałę przynosiła Imieniowi Twemu a syny swe wiodła ku szczęśliwości.
Wszechmogący wieczny Boże, spuść nam szeroką i głęboką miłość ku braciom i najmilszej Matce, Ojczyźnie naszej, byśmy jej i ludowi Twemu, swoich pożytków zapomniawszy, mogli służyć uczciwie.
Ześlij Ducha Świętego na sługi Twoje, rządy kraju naszego sprawujące, by wedle woli Twojej ludem sobie powierzonym mądrze i sprawiedliwie zdołali kierować. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen

(wiadomość dodana 2010-04-24 przez ks. Piotr)

Dekret w sprawie modlitwy za Ojczyznę

W poczuciu odpowiedzialności za obecny i przyszły kształt naszego Narodu i Ojczyzny, oraz kierując się wiarą i współczuciem dla rodzin, które straciły swoich bliskich w katastrofie lotu do Katynia, po konsultacji z członkami Rady Kapłańskiej,
Zarządzam:
aby we wszystkich kościołach Diecezji odmawiano przed błogosławieństwem końcowym – podczas każdej niedzielnej Eucharystii – modlitwę ks. Piotra Skargi za Ojczyznę.
Dekret wchodzi w życie z dniem ogłoszenia i obowiązuje do I Niedzieli Adwentu.
Duchowieństwu oraz wiernym świeckim zatroskanym o dobro naszej Ojczyzny
z serca błogosławię w Imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Amen

+ Wacław Depo
Biskup
Ks. Adam Firosz
Kanclerz

(wiadomość dodana 2010-04-24 przez ks. Piotr)

Tydzień modlitw o powołania do stanu duchownego

Modlitwa o powołania

Dobry Ojcze, w Twoim Synu Chrystusie
objawiasz nam swoją miłość, przygarniasz nas jako swoje dzieci
i pozwalasz nam odkrywać w Twojej woli
rysy naszego prawdziwego oblicza.
Święty Ojcze, Ty wzywasz nas, byśmy byli święci jak Ty jesteś święty.
Nie dozwól nigdy, prosimy,
aby Twemu Kościołowi zabrakło świętych kapłanów i apostołów,
którzy głosząc słowo i sprawując sakramenty
będą otwierać drogę wiodącą do spotkania z Tobą.
Miłosierny Ojcze, ześlij zagubionej ludzkości
mężczyzn i kobiety, którzy dając świadectwo życia przemienionego
na obraz Twojego Syna, będą podążać radośnie
wraz z wszystkimi braćmi i siostrami ku niebieskiej ojczyźnie.
Ojcze nasz, głosem Twojego Ducha Świętego,
ufni w macierzyńskie wstawiennictwo Maryi,
wzywamy Cię żarliwie:
poślij swemu Kościołowi kapłanów,
którzy będą odważnymi świadkami
Twej nieskończonej dobroci. Amen!

Jan Paweł II

(wiadomość dodana 2010-04-24 przez ks. Piotr)

Dzisiaj jest

3 września 2010
(246. dzień roku)

Święta, uroczystości

św. Grzegorza Wielkiego, papieża i doktora Kościoła - wspomnienie obowiązkowe

Imieniny:
Izabeli, Szymona

Liturgia słowa

Czytania: 1 Kor 4,1-5; Ps 37,3-4.5-6.27-28ab.39-40; Hbr 12,18-19.22-24a

Ewangelia: Łk 5,33-39

Sonda

Szukaj

Witryna opracowana za pomocą programu PSI firmy Ecclesia Software